۶ سال پیش این موقع داشتم بدترین روز عمرم رو تجربه میکردم... اعصابم داغون بود... همه چیز زشت بود... مست نبودم ولی رفتارم با آدم هوشیار هم شباهتی نداشت...

چقدر حضور ستاره و سهیلا، دوستای عزیزم که هر روز و شب از کار و زندگیشون میزدن و میومدن پیشم عالی بود... آنقدر عالی و خوب که از صبح همه می گفتن: اون دوتا دوستاش کی میان؟ برای همین هردوتون رو یک عاااااالمه دوست دارم!

بیشتر از این دیگه ازش نمی نویسم... فقط همینو بگم که: از ۶ سال پیش ساعت ۱۰ صبح که آخرین بار باهات تلفنی صحبت کردم  تا حالا صدات رو نشنیدم... دلم برات انقدر بعضی وقتا تنگ میشه که نمی دونم بگم چطوری میشم... بعد تا دلم می خواد بی رودرواسی از هرکی و هرجا مثل نی نی گریه می کنم خجالتم نمی کشم... مگه خجالت نقاشیه که کشیدنی باشه؟ یا ا صلن مگه کشه که بکشمش؟ (اینو تو جوابت هر وقت بهم می گفتی خجالت بکش میگفتم... یادته؟)

امشب اون عکسی که مهناز جون از عزیز بلا گذاشته تو وبلاگش رو میزارم تو موبایلم! هاهاها

امروز یک روز خوب بود. توی خیابونای خلوت تر از اونی که بشه باور کرد گشتن و خرید کردن از تجریش به ونک و از ونک به تجریش و خرید و خرید چهل و پنج دقیقه هم طول نکشید... باور کردنش اصلن ممکن نیست. اما امروز من این رکورد رو زدم.

هوا خیلی خنک تر از هفته پیشه. داشتم دق مرگ میشدم که بهار نشده تابستون شد که انگار یه دستی کولر آسمون رو روشن کرد. دستش درد نکنه !

امروز:

-ماموریت محوله از سوی پریا رو انجام دادم و نتیجه همونی شد که انتظارش میرفت!!!!! همچنان گیج و مبهوت باقی موندیم!

- اگه چیزی که شنیدم به پریا و بیتا بگم شر به پا میکنن، تجربه نشون داده که نمی تونن جلوی دهنشون رو بگیرن پس منم نمیگم... اما خودم هم نمی تونم از فکر کردن بهش یک لحظه غافل شم!!

- پریا بهم گفت اون هم برام روپوش خریده هاهاهاها از بس دنبال روپوش ساده گشتم و پیدا نکردم حالا هر کی یه روپوش ساده سر راهش میبینه میره برام میخردش! (آبرو ریزی)

- کتاب عزیزه داره تموم میشه منم از ناراحتی یواش یواش می خونمش

- واااای من خیلی الان کوکو سیب زمینی میخوام... برم ببینم چه میشه کرد!

اینم سیزده بدر...

دیشب فکر کنم ساعت ۳ خوابیدم... داشتم کتابم رو می خوندم. یادم نیست نوشتم یا نه که یک ماه مونده به پایان سال گفتن ۱۵۰۰۰ تومن کردیت داریم تا از یک کتاب فروشی خرید آن لاین بکنیم. معمولن با ۱۵ تومن نمی شه زیاد خرید کرد اما در کمال تعجب من ۷-۸ تا کتاب خریدم. یکیشون رو که از همه بیشتر دوست دارم رو هرشب دارم میخونم اما ماشالا با برکته به وسطش هم نرسیدم هنوز... البته بهتر چون خیلی دوستش دارم!

دیروز خونه یکی از دوستام که ترک هستن ناهار دعوت بودم. مامانش برای یک نفر مهمون که من باشم خورش فسنجون، کرفس، زرشک پلو با مرغ، آش دوغ، سالاد الویه، سالاد کلم و یک جور ماست خوشمزه و چند نوع ترشی گذاشته بود روی میز با چه تزئیناتی. من یک عااالمه آش دوغ خوردم و آخرش هم همه غذا ها درسته برگشتن تو آشپزخونه... مامانش کلی تعارف و گله هم کرد که چرا شما اصلن غذا نخوردی؟ دست پختم به پای دست پخت مامان نمی رسید دوست نداشتی؟؟؟؟؟ منم گفتم آخه من از آش دوغ خیلی  خوشم میاد، همون بس بود اصلن...درضمن مگه من غولم؟! که ناگهان مامانش بلند شد و در یک حرکت بسیار زیبا یک دیگ برداشت و همه آش دوغ پخته شده رو به اون منتقل کرد و درش رو بست و گفت پس حالا که دوست داری اینو با خودت ببر خونه!!! از خوشحالی در پوستم نمی گنجیدم....بعد مامانش گفت از این به بعد هر وقت آش دوغ درست کردم برات می فرستم! منم نه تعارفی نه چیزی جیغ زدم : ای جاااااان  (بی آبرو بازی!) هاهاها

امروز اصلن هیچ برنامه خاصی ندارم پس میرم دنباله کتابم رو می خونم!

بالاخره تمومش کردم.... ولی چشمام دراومد چون همه آسمونش هم رنگ بود و من با بدبختی جورشون می کردم. حالا میرم یکی دیگه می گیرم... اون یکی دیگه که تو نظرمه ۱۵۰۰ تیکه است. ۵۰۰ تا از این بیشتر...

کلی استراحت کردم و اصلن هم حوصله ام سر نرفته و از تعطیلات هم خسته نشدم.  

یک بار تا همین جا پیش رفتم بعد از شرکت که برگشتم دیدم مورچه خان تشریف فرما شده و همه رو خراب کرده... مجبور شدم از اول درست کنم. چه میشه کرد؟ مورچه خانه دیگه برای خودش فرمانروایی می کنه. منم که خاله ام و جز لوس کردن وظیف دیگه ای ندارم... تربیتش که به عهده من نیست. گفتم فدای سرش!